dinsdag 7 juni 2016

Come on Belgium, come on!

We kregen vorige week een Rode Duivels supporterskit van Carrefour, officiële sponsor van de Rode Duivels. Er zat een brief met een uitdaging bij: bewijs met foto’s dat jullie de grootste Duivelsfans zijn. De prijs? Tickets voor de laatste oefenmatch van de Rode Duivels voorbije zondag.

Omdat we wel van zo’n uitdagingen houden, gingen we aan de slag. Vorige woensdagnamiddag ontdekten we de supporterskit en maakten we enkele gekke foto's. Lees er hier alles over.


Vrijdagnamiddag kreeg ik telefoon van Carrefour. We werden uitgenodigd voor de match van zondag België – Noorwegen. 6 kaarten. Wat waren Peke (mijn broer, de peter van de meisjes) en Boempa (mijn papa) blij dat ze mee mochten. 


Normaal trekken de meisjes op zondagavond rond 18u30 naar boven om te gaan slapen. Nu zaten we op dat moment in het Koning Boudewijnstadion in Brussel. De rit ernaartoe was alvast duivels: onderweg een onweer én véél file, echt véél file. Veel auto’s met duivelsstaartjes, wapperende Belgische vlaggen, chauffeurs en inzittenden in rode shirts. Het werd snel duidelijk waar iedereen, echt iedereen, naartoe reed. We parkeerden op parking C en moesten dan nog een eindje stappen naar de ingang van het stadion. De sfeer zat er onderweg al goed in! De straten kleurden zwart, rood en geel. En hier en daar ook erg blauw! We meldden ons aan de Carrefour-stand aan en kregen onze tickets, een sjaal voor iedereen én drankjetons. Nog even aanschuiven voor de toegangsdeurtjes, laten fouilleren en dan helemaal klaar voor de match.


Bij ons thuis is het deze dagen één en al voetbal. Waarom het bij ons zo leeft, vertel ik later nog wel in een ander blogbericht. Maar eerlijk? Ik hou niet zo van voetbal. Ik kijk nooit mee. Of ik getwijfeld heb om mee te gaan naar de Rode Duivels? Geen seconde. De sfeer in het stadion, dat wou ik toch eens meegemaakt hebben. En sfeer… dat is er met hopen, geloof me. Het volkslied hebben we juist gemist, maar we waren net op tijd voor de aftrap. En vanaf dan barstte het stadion bijna uit zijn voegen. Zingen, roepen, brullen, …


Lore en Elien wisten eerst niet goed wat hen overkwam. Lore kroop dicht bij mij en hield haar handjes voor haar oortjes. “Ze roepen hier zo hard.” Maar niet veel later sprongen ze mee recht bij de goals (3 keer), riepen ze mee de Rode Duivels toe, zongen ze mee met de massa en wipten ze mee van hun stoel bij de waves.



Het was ongelooflijk leuk! Wat een ervaring! Al gaat papa liever zonder zijn meisjes naar de voetbal, denk ik. Hij wil zich focussen op de match. En dat gaat nu eenmaal niet zo goed met ons in de buurt.


Come on Belgium, come on! Wij zijn klaar voor het EK! En Elien? Die vroeg gisteren, toen we naar huis fietsten na school: “Mama, als de Rode Duivels nog een keertje spelen, mag ik dan weer mee?


Meer weten over de Rode Duivels merchandising van Carrefour?
https://levevoetbal.be.carrefour.eu/merchandising